Veda

Sonbaharın en büyük açısıdır yaz mevsiminden ayrılmak.Sanki yardan ayrılır gibi hüzün mevsiminde yapraklarını acıtır sonbahar.. Sizinde ömrünüz acıyormu,yada yüreğinizde kanayan bir yaranız varmı? Hep sessiz ve sensizdir sonbahar; Gece karanlığının zifiri mahseninde sessizçe ağlayan ve gözyaşlarını yıldızlardan toplayandır Bahar, ve bazen… uçurumları yoklar intahar eylemlerine sevdalanmak için ve hep rüzgarın aşkına takılır sonbahar.Gizli sevdalısıdır rüzgar inçitmeden,korkutmadan yoklar sevdalısını ama bir türlü söyleyemez aşkını; Bilir sonbaharın ne kadar sevdalı olduğunu ve uzaktan seyreder ağlamaklı gözleriyle. Bazen usulca dokunur sararan yapraklarına sever okşar toprağını koklar sonbaharın,acısına umut katmak için ezgiler fısıldar Bazen ise nefesinin ruhunu yaşatmak için feda eder kendini güneşe;Denizlerden bir damla hayat almak için.Ama Denizde artık susuzdur,Kerbeladır artık Deniz,bir damla yaşama hasrettir.Yüreği kan ağlamaktadır bir damla suyu olmadığından.Artık o hırcın yanı yoktur Denizin ,yorgun ve sessizdir ama yinede mavi yüreğinden bir yudum Abb-ı Hayat damlatır rüzgarın serinliğine ve rüzgar bir damla hayat getirir yarine, fakat artık iş işten geçmiştir veda etmiştir dağlara gögyüzüne. Sonbahar sessizce Beyaz Gelinliğe bürünmüştür ve artık kar altındadır BAHAR…|